Παρασκευή, Απριλίου 28, 2006

«Η κυρά της θάλασσας» του Αθήναιου.


Στο σημερινό "παγκάκι" με μεγάλη χαρά φιλοξενούμε τον Αθήναιο.
Ο Αθήναιος με την "Κυρά της θάλασσας" έρχεται να μας "νοστιμίσει" την μέρα.
Ευχαριστούμε για το κέρασμα.
Aπό τον αρχαιολογικό χώρο της Ακροπόλεως της Μινώας Αμοργού που δούλευα, νόμιζα πως μπορούσα να εποπτεύω λεπτομερώς ένα μεγάλο τμήμα του Αιγαίου Πελάγους και βέβαια, όλο τον κόλπο των Καταπόλων. Το Αιγαίο Πέλαγος το επόπτευα πλήρως, φαίνεται όμως πως μου είχαν ξεφύγει ορισμένα σημεία του λιμανιού των Καταπόλων.

Ένα απόγευμα, αποφάσισα να δοκιμάσω το καινούργιο σετ των φακών της φωτογραφικής μου μηχανής που μόλις είχα παραλάβει από την Αθήνα με το πλοίο της γραμμής. Χρειαζόμουν τη μηχανή στην ανασκαφή, που εκείνη τη χρονιά είχε μεταμορφωθεί από ανιαρή σε συναρπαστική καθώς τα επάλληλα ανασκαφικά στρώματα αποκάλυπταν λατρεία του Διονύσου μ’ένα πλήθος από σκεύη με εντυπωσιακές φαλλικές προχοές…

Έτσι λοιπόν, γύρισα ν’αποθανατίσω, ως γιαπωνέζος τουρίστας στη Σαντορίνη το ηλιοβασίλεμα. Σημειώστε παρακαλώ πως η φωτογραφική απαθανάτιση της Φύσης αντιβαίνει τις αρχές μου γιατί πιστεύω πως η Φύση απλά, δε χωράει σ’ένα φωτογραφικό καρέ παρά αποτυπώνει την ομορφιά της μόνο στη μνήμη μας. Την επόμενη μέρα που εμφάνισα το φιλμ, παρατήρησα με τεράστια έκπληξη την ύπαρξη της καθήμενης μορφής που βλέπετε στα αριστερά της φωτογραφίας! Περίεργο! Δεν είχα διαπιστώσει την ύπαρξη αγάλματος από το παρατήριο της Μινώας.

Με τη φωτογραφία ανά χείρας, ρώτησα τους ντόπιους. « Είναι η κυρά της θάλασσας που κάθεται σ’ένα παγκάκι!», εμαθα. Την επόμενη μέρα, κατηφόρισα από την Ακρόπολη της Μινώας ακολουθώντας μια πολύ επίπονη διαδρομή, από τη Μινώα προς τις λεγόμενες «Μάντρες του Ρούσσου». Τη διαδρομή την είχα κάνει και παλιότερα για να διαπιστώσω αν υπήρχε κάποιο αρχαίο μονοπάτι που επέτρεπε την πρόσβαση στο Ιερό Κορυφής της Ακροπόλεως από το Νότο και παραλίγο να σπάσω τα κόκαλά μου. Παρ’όλα αυτά, για τα μάτια της « Κυράς της Θάλασσας στο παγκάκι» έκανα ξανά με τα πόδια, μέσα σ’ένα καταμεσήμερο του Αυγούστου, τη διαδρομή. Και τη θυμάμαι ακόμη και τώρα την πεζοπορεία γιατί ήταν μία από τις έντονες μοναχικές διαδρομές!

Περίεργο! Έφαγα τα λυσσακά μου αλλά το άγαλμα δεν το βρήκα. Αν και τ’ απογεύματα μετά την ανασκαφή, είχα πάρα πολύ δουλειά στο μουσείο της Χώρας όπου εργαζόμασταν οι αρχαιολόγοι της ανασκαφής, κατέβηκα στα Κατάπολα και το επόμενο απόγευμα για να δω από κοντα την « Κυρά της Θάλασσας στο Παγκάκι». Σημειώστε ότι μου αρέσουν τα παγκάκια αλλά τα παγκάκια της εξοχής τα θεωρώ ως τους κατεξοχήν συντροφικούς χώρους. Έχω φιληθεί σε παγκάκια, έχω κάνει έρωτα σε παγκάκια αλλά σε παγκάκι που κοιτάει τη θάλασσα δεν έχω καταφέρει να κάτσω μόνος μου! Απλά, δεν το αντέχω! Καταλαβαίνετε τη σημασία! Αυτή τη φορά θα είχα το άγαλμα της Κυράς στο παγκάκι να κοιτάξουμε αντάμα το πέλαγος. Από τη μυστηριώδη Κέρο ( για την οποία θα γράψω κάποτε) μέχρι τη Νάξο και παραπέρα!

Ειλικρινά. Εκείνο το καλοκαίρι το έψαξα άλλες τρεις φορές ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες των ντόπιων και όμως το άγαλμα « της Κυράς της Θάλασσας που κάθεται στο παγκάκι» κι αγναντεύει πέρα το Αιγαίο που καταλήστευε, το άτιμο, τα όνειρά μας, δεν κατάφερα, εγώ, ο Κύρης της Ακρόπολης της Μινώς της Αμοργού να το βρω ποτέ…

Κ έτσι, έχασα την ευκαιρία να κάτσω σ’ένα παγκάκι μαζί μ’ένα άγαλμα…

Αν είναι να ξανακαθίσω σε παγκάκι, θα’ναι μόνο μ’έναν αληθινό έρωτα.

Αθήναιος.

Comments on "«Η κυρά της θάλασσας» του Αθήναιου."

 

Anonymous Αθήναιος said ... (10:03 π.μ.) : 

Κ από εδώ, σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία!

 

Blogger Composition Doll said ... (11:17 π.μ.) : 

Αν με κάνεις να αγαπήσω τους δεξιούς, δεν θα στο συγχωρήσω ΠΟΤΕ! :P

Ξέρω γιατί δεν την βρήκες την Κυρά. Γιατί, απλά, δεν ήταν η δική σου. Όταν θα βρεις τη δική σου θα το ξέρεις. Θα κάθεται δίπλα σου σ΄ένα παγκάκι και θα βλέπετε τη θάλασσα με τα ίδια μάτια.

Στο εύχομαι ολόψυχα.

 

Blogger Citronella said ... (11:51 π.μ.) : 

A!!Tι ομορφιά είναι αυτή πρωΐ-πρωΐ!!
(Και τι διαφορετική εικόνα για την Αμοργό από τα συνηθισμένα κλισέ.)

Αθήναιε, πόσες φορές δεν είχα πει την τελευταία σας φράση. Όπως λέει και το τραγούδι, η ζωή μόνο έτσι είναι ωραία.

Άλλωστε μας "τυχαίνουν" όσα επιθυμούμε πραγματικά:)

 

Blogger ambrosiac said ... (2:43 μ.μ.) : 

"les amoureux
qui s'embrassent
sur les bancs publiques..."


η, στη λαλια μας,


ΤΡΕΕΕΞΤΕ φταστε βρε παιδιααα
να θαμμμμαστε την ΚΥΡΑ
που στολιζεται και ραβει
και τη γειτονια αναβει



...επιρρεπης :)

 

Blogger Rodia said ... (4:25 μ.μ.) : 

Μπράβο στον Αθήναιο και Μπράβο στο paganini!
Τι εκπλήξεις μπορεί να κρύβει ένα θεματικό μπλογκ λοιπόν...
..αξιοθαύμαστο το ΠΑΓΚΑΚΙ!!!

:-))

 

Blogger Paganini said ... (11:06 π.μ.) : 

Αθήναιε, η χαρά ήταν δική μας...
Composition doll, citronella,ambrosiac και Rodia, τώρα που μάθατε το δρόμο για το "παγκάκι" ελπίζουμε να σας ξαναδούμε στα μέρη μας. Έχουμε πολλά παγκάκια για να καθήσετε άνετα όλοι...
:-)

 

Blogger ellinida said ... (9:33 π.μ.) : 

Πάντα τέτοιες ωραίες επισκέψεις στα παγκάκια σας !
Λοιπόν εγώ έχω φωτογραφία που είμαι καθισμένη σε παγκάκι , αλλά δεν την στέλνω ! Στην Γενεύη , δεν θυμάμαι τώρα πως λέγεται η πλατεία , έχει ένα σωρό αγάλματα σε καθημερινές σκηνές . Από μακριά νομίζεις πως είναι άνθρωποι , ο ένας που σκύβει να πιάσει την βαλίτσα του , ο άλλος που κάθεται στο παγκάκι ... Ετσι κάθησα , πήρα αγκαλιά το άγαλμα και βγήκαμε σε ένα τρυφερό ενσταντέ .
Θα ψάξω να δω αν έχω καμμία χωρίς εμένα μέσα .

 

Anonymous Ανώνυμος said ... (8:07 π.μ.) : 

花園民宿,漱石山居,樟之園,瑞穗,鄉間小棧,東岡秀川,瑞穗,柚子林,弘果民宿,夢之鄉,信號,溫泉山莊,茶園民宿,套房,景觀民宿,溫泉,微風星情,鯉魚潭,澄園,傅家農園,金典民宿,元氣屋,綠舍,渡假花園,東華,嘉年華,村野之家,海洋,山海戀,海景民宿,豐廬居,魚爸的家,海景民宿,經典海岸,浪花,海景民宿,海景工作坊,海月海景民宿,聽濤閣,鹽寮民宿,藍海風情,南山泛舟,慈濟精舍,親水公園,宇宙樂園,南濱公園,博物館,石藝大街,北濱公園,基金會,健康世界,森林公園,兆豐,文史工作室,石梯坪,太魯閣,海景民宿,民宿,魚爸的家,聽濤閣,藍海星辰,經典海岸,民宿,豐廬居,海景民宿,海景,豐興餅舖,曾記麻糬,餅舖,宗泰食品

 

post a comment